Toch staat voor Pouwer niet de omvang van het familiebedrijf centraal, maar de bijzondere plek waar hij al zijn hele leven woont en werkt: het strand en de duinen van Oranjezon.
Leven met de zee
Pouwer woont al zijn hele leven aan de kust en zoekt de zee nog altijd regelmatig op. Drie keer per week zwemt hij in het zoute water, een gewoonte die zijn band met het gebied benadrukt. “De zee hoort bij mijn dagelijks leven,” zegt hij. “Als je hier opgroeit, raak je vanzelf verknocht aan het strand en de natuur.” Die verbondenheid met het kustgebied vormt ook de basis van de onderneming van de familie waar inmiddels de derde generatie aan het roer staat. De recreatievoorzieningen die de familie exploiteert – van camping tot strandpaviljoen – zijn volgens hem geen losstaande bedrijven, maar onderdeel van het landschap waarin ze liggen.
Ondernemen in een Natura 2000-gebied
Het strand en de duinen rond Oranjezon maken deel uit van het beschermde Natura 2000-gebied. Dat brengt zowel kansen als uitdagingen met zich mee. De natuur is er uitzonderlijk mooi en vormt een grote aantrekkingskracht voor bezoekers, maar de regelgeving is streng en de ruimte voor ondernemers beperkt.
“Het is een prachtig gebied met veel natuur, maar het vraagt ook om aanpassing en flexibiliteit,” legt Pouwer uit. Zijn strandpaviljoens liggen in een zone waar geen toegangswegen zijn. Alle materialen, voorraden en bouwonderdelen moeten daarom over het strand worden aangevoerd. Dat maakt het runnen van een strandpaviljoen en elke aanpassing of uitbreiding logistiek complex en kostbaar.
Ook de natuur zelf verandert het landschap. Door duinvorming zijn sommige duinen de afgelopen jaren wel tien meter richting zee opgeschoven. “Daar moesten we ons paviljoen letterlijk voor verplaatsen. Je beweegt hier mee met de natuur, want tegenhouden heeft geen zin.”
Ab Pouwer met zn dochter Sara
Beperkingen en ruimtegebrek
Op de Zeeuwse stranden geldt een maximumoppervlakte voor strandpaviljoens. Voor veel ondernemers is deze ruimte voldoende, maar omdat alles over het strand moet worden aangevoerd en opgeslagen, is soms extra ruimte noodzakelijk.
Tegelijkertijd ziet hij hoe het strand zelf kleiner wordt door de vorming van embryonale duinen. Deze jonge duintjes zijn belangrijk voor de kustverdediging en biodiversiteit, maar zorgen er ook voor dat er minder ruimte overblijft voor recreatie.
Een strandpaviljoen als sociale voorziening
Volgens Pouwer vervullen strandpaviljoens meer functies dan alleen horeca. Ze bieden een sociaal en praktisch ankerpunt voor bezoekers. “De aanwezigheid van een paviljoen geeft mensen een veilig gevoel en nodigt uit om naar het strand te komen,” zegt hij. Waar strandgangers vroeger vaak dicht op elkaar lagen, ziet hij nu dat recreatie zich meer verspreidt over de hele kustlijn.
Daarnaast helpt zijn bedrijf mee aan het beheer van het strandpad en het strandgebied rond Oranjezon. Die betrokkenheid is voor hem vanzelfsprekend. “Als je in je eigen omgeving onderneemt, dan zorg je toch ook mee voor de omgeving?”
Natuurbeheer in de praktijk
Deze zorg voor de natuur uit zich in kleine, maar bewuste keuzes. “We nemen deel aan de community van Het Groene Strand van Oranjezon samen met een heleboel andere deelnemers en vrijwilligers”, vervolgt Pouwer. “Zo wordt het strand niet meer volledig machinaal aangeharkt. In plaats daarvan wordt het afval handmatig opgeruimd, zodat er voor vogels nog materiaal en voedsel op het strand blijft liggen. Voor nestjes en om te eten hebben vogels die natuurlijke resten nodig. Een strand dat er té netjes uitziet, is vaak minder goed voor de natuur.”
Pouwer ziet dat bezoekers hier steeds meer begrip voor hebben. Volgens hem wordt het publiek ook duurzamer in gedrag. Hij pleit er dan ook voor om strandbezoekers meer als mede-eigenaren van het gebied te beschouwen. “Als mensen zich betrokken voelen, gaan ze er vanzelf zorgvuldiger mee om.”
Stem van de recreatiesector
Naast zijn rol als ondernemer vertegenwoordigt Pouwer de recreatiesector via brancheorganisatie HISWA-RECRON in gesprekken over Natura 2000 en de nieuwe beheerplannen.
Hij vindt dat in huidige plannen soms wel te eenzijdig naar natuurbelangen wordt gekeken. “Natura 2000 laat nu vaak alleen alternatieven zien die volledig op natuur gericht zijn. Maar het strand is van iedereen – niet alleen van de natuur, ook van de mensen die hier wonen en recreëren.”
Zoeken naar balans
Volgens Pouwer is het belangrijk dat beheerplannen en maatregelpakketten een betere balans vinden tussen natuur, economie en maatschappelijke belangen. “De natuur zorgt immers zelf voor de aantrekkingskracht van het gebied. Maar zonder die bezoekers en ondernemers is er geen of veel minder draagvlak voor natuur en landschap”.
Die bezoekers komen niet alleen van ver. Ook Zeeuwen zelf weten het strand steeds vaker te vinden. Voor Zeeuwen zijn de stranden een vast en belangrijk onderdeel van hun leef kwaliteit en is het belangrijk dat ook deze lokale band met de kust behouden blijft. “Toerisme is belangrijk, maar je moet ook goed contact houden met de Zeeuwse bevolking. Het strand is onderdeel van hun thuis.”
Na zestig jaar ondernemerschap is zijn conclusie helder: ondernemen aan zee betekent voortdurend meebewegen met wind, water en regelgeving. Maar juist die dynamiek maakt het werk volgens hem bijzonder. “De natuur bepaalt hier het ritme. Als je dat accepteert en er respectvol mee omgaat, kun je hier heel mooi ondernemen.”